life is journey

 

ต่อ... จากเอนทรี่ที่แล้ว [Travel by myself at Seattle 1]


May 29, 2010

เดินออกจากสนามบินตามป้ายบอกทางมา Link Light Rail มาเรื่อยๆก็ถึงซะที เย้! ตอนแรกก็นึกว่าจะหลงแล้วเชียว ฮ่าๆๆ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ทั่ว เพราะมัวแต่งมกับเครื่องซื้อตั๋วอัตโนมัติ กดบัตรไม่ออกซะที เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหลายเครื่อง ทั้งลองจ่ายเงินสด ทั้งลองแบบเดบิตก็ทำไม่ได้ ฮ่วย! กะเหรี่ยงไทยสุดจะงง คนอื่นมาก็ต้องให้เค้ากดไปก่อนไม่อยากให้ฝรั่งรอ (เดี๋ยวเค้ารู้หมดว่าเป็นกะเหรี่ยง55) แต่ในที่สุดความพยายามก็เกิดผล ยัตต้าาาา!! หาปุ่มจ่ายตังเจอจนได้ ฮี่ๆๆ

 

 

ถึง Light Rail

 

 

ตั๋ว Link Light Rail ราคา $2.50 (one-way)

 

 

ขึ้นมาบนชานชาลา

 

 

 

 

บนชานชาลาคนโล่งมาก

 

 

 

 

 

จุดหมายปลายทางเราจากที่หาข้อมูลมา คือ ไชน่าทาวน์ สถานีที่ใกล้ Hostel ที่จองไว้นั่นเอง พอขึ้นไปแล้วตอนกำลังจะออกจากแอร์พอร์ตแล้วก็รู้สึกแปลกเล็กๆ ไม่คิดว่าตัวเองจะมาถึงซีแอตเติ้ลได้ แต่ไม่ได้ฝันแน่ๆแหละ เพราะเราได้กลิ่นชีวิตชีวาของเมืองนี้ชัดขนาดนี้ พอ Light Rail ออก เราแทบไม่กระพริบตา พยายามมองทิวทัศน์ของเมืองนี้ให้เต็มตาที่สุด

 

 

ซีแอตเติ้ลดูออกจะเป็นเมืองที่ทึมๆซักหน่อย ในความคิดเราซีแอตเติ้ลเป็นเมืองสีเทา... เป็นเมืองชายทะเล ฝนตกตลอด อากาศเย็นสบาย ไม่ค่อยมีแสงอาทิตย์ แถวๆสนามบินก็เป็นชานเมือง มีแต่ต้นไม้ มีบ้านบ้างประปราย พอเริ่มเข้าเมืองเรื่อยๆแล้วถึงมีบ้าน ร้านรวงเยอะมากขึ้น เจออู่นึงขึ้นป้ายร้านเป็นภาษาไทยด้วยอะ ตื่นเต้นมากเลยตอนนั้น รู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน ฮ่าๆๆ นานๆทีจะเจอภาษาไทยที่เมกา แล้วก็ที่ชอบอย่างนึงตามประสาคนอยู่เมืองไม่เจริญเลยทึ่งมาก คือ จู่ๆจากที่รถรางวิ่งบนฟ้าก็ลงมาข้างล่างเฉ๊ยยย ฮ่าๆๆ มาวิ่งแข่งบนถนนกับรถยนต์เฉยเลยอะ แล้วก็จอดตามสถานีอย่างกับรถเมล์เลย กะเหรี่ยงทึ่งมากค่ะ! ฮ่าๆๆ

 

นั่งประมาณเกือบๆชั่วโมงก็คอยเหงี่ยหูฟัง คอยมองป้ายว่าถึงสถานีเรารึยังน้า แอบหยิบคู่มือเดินทางรอบซีแอตเติ้ลบนรถรางมาด้วย อ่านดูแล้วท่าทางน่าจะมีประโยชน์ต่อเราในการเดินทางดี เอาไว้วางแผนเที่ยว ฮี่ๆ ...และแล้วก็ถึง China Town เย้! พอขึ้นมาล่ะงงมากมาย ฝนก็ตกปรอยๆ จะเดินไปทางไหนดีหนอ พยายามตั้งสติ มองหาป้ายถนนว่าเราอยู่ถนนเส้นไหน จะได้เดินไป Hostel ถูก พอเริ่มจะจับทางได้ก็เริ่มออกเดินหาที่พัก เดินมาพักนึงก็เจอที่พักจนได้ อิอิ การเดินทางในเมกานี่ช่างสะดวกดีแท้ แผนที่ในกูเกิ้ลบอกไว้ยังไงก็หาเจอ เค้าจัดผังเมืองดีจริงๆ ถนนหนทางเป็นระเบียบ ว่าแล้วก็อยากให้เมืองไทยเป็นแบบนี้บ้าง... ก็ได้แต่หวังล่ะนะ ฮ่าๆๆ

 

 

ขึ้นไปบนดินล่ะ

 

 

ถึง China Town แล้ว!

 

 

หน้าสถานี

มาถึงหน้า American Hostel แล้ว! แต่เข้าไม่ได้ (แป่ววว) จนมีชายคนนึงใช้คีย์การ์ดเปิดเข้าไปเราถึงเข้าไปได้ เป็นบุญของเรา (ขอบคุณนะค้าชายนิรนาม!) แล้วเราก็ขึ้นไป check-in ด้วยภาษาอังกฤษงูๆปลาๆของเราไป ก็สื่อสารกันรู้เรื่องนะ แค่บอกชื่อไปเค้าก็คีย์แล้วก็จัดการเช็คอินให้เรียบร้อย เราก็รูดเดบิตจ่ายไป เอาใบเสร็จมาก็มีงงเล็กน้อยว่าทำไมมันราคาต่างจากที่บอกในเวบหว่า? ก็ถาม เค้าก็บอกว่าเป็นภาษีไรประมาณนี้ งงวุ้ย อะไรว้าในเวบบอกว่าจ่ายมัดจำแค่ $3.50 แล้วมาจ่ายค่าห้องที่เหลืออีก $66.50 ตอนมาถึงนี่นา เจอ tax ไป $10.92 รวมต้องจ่าย $77.42 (ค่าห้องคืนละ $35) แอบงงแต่ก็จ่ายไป นอน 2 คืนเอง แถมไม่ได้มาบ่อยด้วย บ่นไปก็เท่านั้น เพราะก็หาที่อื่นถูกกว่านี้ไม่ได้ด้วย ฮ่าๆๆ

 

 

หน้า American Hostle

 

เตียงเรา (เดี๋ยวมารีวิวที่พักแยกอีกเอนทรี่)

 

 

 

เราจองห้องผู้หญิง 4 เตียง (เป็นเตียง 2 ชั้น) ได้ห้องเบอร์ 219 เตียง B มีเจ้าของเตียงไปแล้ว 1 คน เตียงว่างอีก 2 คือ ข้างล่างเรากับข้างบนของอีกเตียง เราก็เก็บของไป พยายามเอาของมีค่าติดตัวไปให้หมด ก็ไม่รู้อ่านะว่าเพื่อนร่วมห้องจะเป็นยังไงก็ต้องปลอดภัยไว้ก่อน จัดระเบียบกระเป๋าเก็บของเสร็จก็จะออกเที่ยวกะเค้าบ้างล่ะ ตอนกลางวันใครเค้าจะอยู่เฝ้าห้องกัน รูมเมทยังไม่อยู่เลย ฮ่าๆๆ

 

 

start!!!

 

 

ได้เวลาออกเดินทางตะลอนดาวน์ทาวน์ซีแอตเติ้ลแล้ว! เป้าหมายเราวันแรก คือ Showbox Seattle ต้องไปดูลาดเลาสถานที่จัดคอนเสิร์ตซักหน่อย ตอนนี้ไม่ค่อยได้ถ่ายรูป เพราะมัวแต่หาทางไป ฮ่าๆๆ มานึกได้อีกทีก็ใกล้กลางเมืองตรงจุดที่ผู้คนคึกคักแล้ว

 

 

Seattle Art Museum

 

 

 

เดินไปเดินมาก็เจอจนได้ ฮี่ๆ Showbox! เห็น Art of Movement มั้ย xDDD!!

 

 

 

แล้วก็เดินมาจุดที่นักท่องเที่ยวเยอะหน่อย คือ Pike Place Market สถานที่มีชื่อของ Seattle นี่ล่ะ อาหารทะเลสดๆต้องมาที่นี่! และตรงข้ามก็จะเป็น Starbucks สาขาแรกในโลก อิอิ เดี๋ยววันหลังจะมาเข้า ขอไปเดินเล่นก่อนล่ะ... พอเข้าในตลาดก็ตื่นตาตื่นใจมากกับบรรดาปลาต่างๆ ที่นี่ของทะเลสดๆเลย มีร้านดอกไม้ ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึกต่างๆ รูปในตลาดเยอะมากสงสัยจะได้แยกไปอีกเอนทรี่นึง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เดินไปได้ซักพัก เริ่มหิวก็เลยออกไปเดินหาของกิน เดินไปเดินมาเจอร้านอาหารไทย ชื่อร้าน "แม่พิม" ตอนแรกกะไม่กินของแพงๆจะเซฟไว้เผื่อฉุกเฉิน แต่เพราะแรงหิวและคิดถึงอาหารไทย ห้ามใจไม่ไหวจริงๆ อยากสั่งหลายอย่างแต่เห็นราคาแล้วปวดตับ เฮ้อ มากินอาหารบ้านตัวเองแต่จ่ายแพงก็กระไรอยู่ ฮ่าๆๆ เลยสั่งแค่แกงข่าไก่อย่างเดียวมากิน รสติดหวานเอาใจฝรั่งแต่ก็อร่อย ทำเอาหายคิดถึงบ้านไปได้หน่อย บรรยากาศร้านก็สบายๆ ตกแต่งแบบไทยๆ ไม่กล้าถ่ายรูปเท่าไหร่ เลยได้แค่ด้านหน้าทางเข้า ตรงที่เรานั่งนั่นแหละ ไม่ได้ถ่ายด้านในที่จะมีโต๊ะเยอะกว่านี้ และมองเห็นครัวด้วย เจ้าของร้านเป็นคนไทย คนที่ดูท่าจะเป็นลูกสาวเป็นคนมาจดออเดอร์ แต่ตอนเก็บตังคนแม่มา ตอนแรกไม่รู้ว่าเราเป็นคนไทยก็พูดอิ๊งด้วย แต่พอเราตอบเป็นไทยก็ถึงได้ทัก ก็คุยกันนิดหน่อย ถามว่ามาทำอะไร ชอบเมืองนี้มั้ย เค้าก็ชวนให้มาหาที่เรียน อะไรประมาณนี้ เจ้าของร้านน่ารักมาก :)

 

 

ระหว่างรออาหาร ก็จดบันทึกอะไรไปเรื่อย

 

 

โซนหน้าร้าน ติดทางเข้า

 

 

ข้าวแกงข่าไก่

 

 

 

กินข้าวเสร็จก็มีแรงเดินต่อ

 

x

 

 

 

ถ่ายอะไรไปเรื่อยระหว่างทาง

 

 

ชอบตรงคำว่า Key เนี่ยแหละ xD

 

 

ตึกที่สูงที่สุดในซีแอต

 

 

วันนี้เดินทั้งวันแล้ว แถมที่พักก็ไกลจาก Pike Place มากกกกกก เลยกลับไปนอนพักที่ Hostel ดีกว่า หลงเวลาด้วย อยู่เมกาแล้วมืดช้า 2 ทุ่มยังสว่างอยู่เลย ฮ่าๆๆ เวลาที่ Harrisburg ก็เร็วกว่า Seattle ตั้ง 2 ช.ม. ตื่นมาอีกทีก็ตอนประมาณ 4 ทุ่มก็ออกไปเดินเล่นซักหน่อย เดินไปครึ่งทางรู้สึกหลอนๆ ฮ่าๆๆ ระแวงเอง เลยกลับโฮสเทลดีฝ่า มาต่างแดนก็ขอปลอดภัยไว้ก่อน กลับไปนอนต่อ จัดตารางเที่ยวเตรียมพร้อมสำหรับพรุ่งนี้
 

 

 

...ต่อเอนทรี่หน้าจ่ะ  
to be cont...